miðvikudagur, apríl 28, 2004

Well,well,well. Nú er klukkan orðin alltof margt og ég á að vakna í vinnu í fyrramálið. Mátti samt til með að setja nokkur orð hér inn. Kóræfingin í kvöld var bara nokkuð góð, þarf samt að taka mig á í texta-lærdómi. Fengum búningana afhennta í kvöld. Og þeir eru æði. Klæðir mig bara nokkuð vel. Allavega er ég sátt við hann. Og það er gott. Ekki gott að vera í einhverju sem marður fílar ekki.


Jæja nú er ég farin að sofa og ekki orð um það meir.
Knús í krús.......................................................................

mánudagur, apríl 26, 2004

Jæja snúllu dúllurnar mínar. Þá er enn ein helgin liðin. Og morgunvaktavika framundan hjá mér. Jey..Mér finnst það bestu vikurna. Mæta klukkan hálf átta og fara heim klukkan fjögur. Ég leita alveg logandi ljósi að þannig vinnu, en það er víst fátt um fína drætti. Hef svo sem ekki gert neitt merkilegt þessa fríhelgi mína. Ekki farið út úr húsi. Sveiattann. En, samt, var voða dugleg í gær og þreif hér allt hátt og lágt, skipti á öllum rúmun og þvoði örugglega einar 10 þvottavélar og þurrkaði og gekk líka frá. Gerðist nú svo djörf að reyna að viðra sængur og kodda úti á svölum, sem fór náttúrulega bara á einn veg. Það fauk allt draslið niður og lennti í garðinum hennar Oddnýjar. Huh. En Örn Aron var frískur og hljóp eftir þessu fyrir mömmuna sína. Þessi elska.


Svo kom Lija Bryndís hér við í dag. Nennti ekki að hanga heima yfir Baldri og Dóra að glápa á boltann. Skil hana vel.
Og ég sem ætlaði að vera svo dugleg og æfa mig í söng þessa helgi. Hef ekki tekið segulbandið upp úr töskunni, hvað þá nóturnar. Uss suss suss.


Annars er ég eitthvað tom i hoved. Har ikke noget at sige.
Knús í krús.............................................................................

laugardagur, apríl 24, 2004

Jæja þá held ég að það sé kominn tími til að setja hér eitthvað niður. Sé á bloggi Sillunnar að hún er komin heim frá henni Ameríku. Gott að vita að allt gekk vel. Verð endilega að fara að heyra í henni. Velkomin heim dúllan mín. Adda kom hér við í kvöld og að sjálfsögðu var tekin óþverri. Endaði það með jafntefli.
Sem er að sjálfsögðu betra en tap. híhí.

Svo er nú aldeilis farið að styttast í tónleika hjá mínum yndislega kór. Eins gott að halda sig við efnið (segulbandupptökur) og læra textana utanaf. Nú þarf víst að klappa og svona og þá gengur náttúrulega ekki að halda á möppu. Ekki það að ég hafi vanið mig á að vera með möppu. Mér er eiginlega alveg fyrirmunað að skilja hvernig hægt er að syngja á tónleikum og halda á möppu í leiðinni. Mér er það alveg ómögulegt. Svo nú er eins gott að standa sig. Svo verður voða spennandi að sjá lúkkið á kórnum. Kórinn hefur fest kaup á kórbúningum í fyrsta sinn. Bara helv.... flottir. Þeir verða afhenntir eftir næstu æfingu, svo þá getur mar farið heim að máta. Eins gott að hann klæði suma. Allavega eru þeir sér saumaðir á hverja konu fyrir sig svo allavega ættu þeir að passa. Nú svo á að skella sér á vortónleika Karlakórs Reykjavíkur, þar sem við hjónin höfum gerst styrktaraðilar að þeim dásemdar kór. Og svo eru Vox femine með tónleika í Salnum 2 mai og ég er algjörlega græn af löngun til að fara að hlusta á þær. Sé til með það, það er víst ekki hægt að gera allt. Nýbúin að kaupa tölvu og svona. Og svo þarf líka að fara að undirbúa miðasöluna, minna fólk á sig, og að taka daginn frá.


Núhh. Stóru fréttirnar eru þær að hjónin hafa ákveðið að leggja land undir fót og skerppa til Köben þann 23 ágúst næstkomandi. jeyyyyyyyyy. Við áttum nebbilega 25 ára brúðkaupsafmæli í fyrra og fengum þessa líka fínu gjöf frá pabba, mömmu, Bóa bróðir og Hlín mágkonu. Það er að segja, vikuferð til Köben ásamt gistingu og morgunverði. Svo nú á að drífa sig. Og Diddan mín besta skinn og Lalli ætla að koma með okkur. Ekki leiðinlegt það. Svo fær örverpið að koma með í 3 daga. 4 daga eigum við ein. Svo nú er minn byrjaður að spara og búinn að tilkynna það að hann vilji bara pening í afmælisgjöf.


Svo vorum við Adda að spá í að brenna austur á Sólheima á morgun og sjá Latabæ í uppfærslu heimamanna. Fór í fyrra að sjá Hárið þar, og það var algjört æði. Og ekki skemmir að vinur Arnar Arons býr þar, svo þá væru tvær flugur slegnar í einu. Sjá Latabæ og leika við Jakob Reyni. Sjáum til hvað verður með það.


Lonni og Baldur skelltu sér í sumarbústað um helgina og hafa það sjálfsagt náðugt í heita pottinum. Ohh I wish I were there. Love the hot tub, eins og þið sjálfsagt vitið nú þegar. Ekki meir um það. Svo fer hún inn í stera eftir helgina þessi elska. Hún er alveg búin að ganga fram af sér síðustu mánuðina. Hún verður að læra að spara sjálfa sig. Nú er hún orðin hölt og farin að draga fótinn. Vonandi að sterarnir geri henni gott núna eins og alltaf.

Þið vinir mínir nær og fjær sem þetta blogg tetur mitt lesið. Viljið þið vera svo elskuleg og senda mér emil. Bara blanco. Þarf ekkert frekar að skrifa neitt í það. Ég er að safna aftur adressunum. Þau glötuðust í gömlu druslu-tölvunni.
gunna746@mmedia.is Mikið yrði ég glöð þá.

En nú er nóg komið, komin tími til að fara að lúlla.
Knús í krús....................................................................

fimmtudagur, apríl 22, 2004

Fann ekki "mér er orðið ljóst" bókina, svo það er ekkert orðið ljóst í dag. Hér er nebbilega allt á rúi og stúi, í þessu blessaða sjónvarpsherbergi. Ekki haft tíma eða nennu til að taka til eftir að NÝJA TÖLVAN MÍN OG NÝJI PRENTARINN
komu í hús. Já þið heyrðuð rétt. Við erum komin með nýjar græjur. Yessssssssss. Medion og alles. Svaka prenntari sem svona alltíeinu. Sem sagt prenntari og skanni. Þetta er sko bara skemmtilegt. Svo verður Diddinn bara að vinna meira og meira til að borga. híhíhí.... Og nú þarf ég að fara í það að ná í litlu sætu smælíana aftur svo ég geti sett myndir á bloggið.
Verst með þessa fljótandi texta. Mér er alveg fyrirmunað að taka þá út aftur. Þessa hér til hliðar. bloggarar og tenglar. Samt er ég búin að eyða kóðanum inni í Template-inu. Skil bara ekki af hverju þeir fara ekki. Jæja þá er ein kynningin búin í viðbót.
Súper 10 kynningin hjá Öddu. Mín ætlaði að sjáfsögðu ekki að kaupa neitt. Keypti nú samt Aloe vera drykk. Og það merkilega er, er að hann er bara helv... góður á bragðið. Svo á ég bara eftir að halda 3 kynningar sjálf. Hjúkk og sjúkk. Ég vorkenni alltaf þessum sölukonum svo mikið að ég lofa alltaf upp í ermina á mér. Veit nebbilega alveg hvernig er að vera í þeirra sporum. Enda geri ég þetta aldrei aftur. Minir söludagar hafa runnið sitt skeið á enda. Fór í gærkvöldi, eftir kóræfinu að hitta gömlu DV kellurnar. Það var alveg rosa gaman að hitta þær aftur. Ekki séð þær í tvö ár. Svo nú var ákveðið að halda nokkurskonar árshátíð í haust. Og bjóða köllunum með. Enda hafa þeir flestir keyrt fyrir okkur eða komið með okkur og tekið helmingin af hverfinu á móti okkur. Svo okkur fanst það við hæfi að hafa þá með.
Jæja læt þetta duga í bili.
Knús í krús

laugardagur, apríl 17, 2004

Mér er orðið ljóst að allt er hægt ef viljinn er fyrir hendi........ ég sjálf

.
Ja sko. Er ekki rennibrautartextinn minn flottur. ha. Þetta sýndi hún Harpa mér. Nú er bara að læra meira og meira, meir´í dag en í gær. liggaliggalái Ótrúlega gaman að fikta við svona dót. Nú er ég sko farin að kaupa mér nýja tölvu. Það er alveg ferlegt að standa í þessu í þessu gamla skrapatóli minu.

Annars hef ég engann tíma til að blogga núna. Er að fikta og læra.
Knús í krús..........................................................................................

Trallalalala

fimmtudagur, apríl 15, 2004

Mér er orðið ljóst að ekkert veitir meira frelsi en að eiga peninga í banka.............................48 ára

.
Þá er ein kynningin en af baki. Ég bara skil ekkert í þessu, þetta skellur eins og hryðja á manni. Maður hleypur hús úr húsi til að fræðast um bestu andlitskremin, fótakremin, baðsöltin og vöðvabólgueiðandikremi. Svo í næsta hús að kynnast því nýjasta í tískunni. Þar mætir kona með fataslá og fleiri, fleiri poka af fötum í öllum stærðum og gerðum og þá er bara eftir að fara á kynninguna þar sem hreinlætisfræðin eru kennd í öllum sínum margbreytileika. Það er sko ekkert ansk.... Ajax hvítur stormsveipur meir. Nei, góða mín, nú dugar ekkert minna er Súper 10. Og svo er samt ein kynning eftir í mai af þessum dýrindis áðurnefndu líkamskremum. Hjúkkit sjúkkit. Þetta er nú bara alveg að verða gott. Eða hvað finnst ykkur ? En sem sagt ég var á fatakynningu í kvöld hjá Lonni. Fór að sjálfsögðu með þeim góða ásetningi að kaupa ekki neitt. (Taldi það nú lítið mál, þar sem ég er óttalega kresin á föt) En nei. Góði ásetningurinn flaug eins og páfakaukur sem sleppur úr búri sínu, beint út um gluggann. Ég keypti mér einar gallabuxur, svona líka helv... flottar. Og ég get sko sagt ykkur það, að ef ég fer á stúfana að leita mér að buxum kostar það nokkrar ferðir og góðann skammt af fýluköstum í undirritaðri. Veit hreinlega ekkert leiðinlegra en að kaupa mér flíkur. Öðru máli gegnir um skófatnað. Enda held ég að 10 viltir hestar gætu ekki dregið mig á skókynningu. Þá færi mín endanlega á hausin. Eða veski, maður minn. Við skulum ekki tala meir um það.
Já þær eru ekki lengi að slíta af manni þessa fáu aura sem maður á og á ekki.

En hvað um það. Má nú aðeins til með að monnta mig. Lonni Björg er búin á cut-downinu, og er búin að vera reyklaus í þrjá daga og Lilja Bryndís í einn dag. Duglegar stelpurnar hennar mömmu sinnar. Kannski mamman ætti að taka þær til fyrirmyndar. Verst að þá líður örugglega ekki á löngu áður en ég festist á milli hurðarstafanna. Og kæmist ekki spönn frá rassi. En ég er voða stolt af stelpunum mínum. Vonadi að þær standi sig í þessu.


Mamma fór í aðgerð á fætinum í dag. Fékk nokkrar nagla og plötur í hann fyrir nokkrum árum, eftir að hún datt út í London og smallaði öklann. Svo voru naglarnir farnir að ganga til og voru bara á leiðinni út úr fætinum, svona alveg upp á eigin spítur. Sem er náttúrulega ekki gott. Svo hún er búin að vera að drepast í langann tíma þessi elska. Svo nú er bara að vona að hún fái lausn frá verkjum. Hún á það nú alveg skilið. Ég á nú samt eftir að sjá hversu lengi hún getur setið eða legið kyrr. Þarf alltaf að vera á spani að taka til og þrífa. En hún verður bara að taka á honum stóra sínum og láta pabba um að ryksuga og skúra.
Já það verður léttir fyrir hana.

Jæja nú held ég að nóg sé komið af rausi
Knús í krús.....................................................

þriðjudagur, apríl 13, 2004

Mér er orðið ljóst að maður á alltaf að standa við loforð, hvað sem svo í skerst........................81 árs

.
Jæja þá er ég mætt aftur. Og það er sko bara að verða vika síðan síðast. Ekki það að ég hafi ekki nennt, það er bara búið að vera bilað að gera. Allt á fullu. Og allt góðir og skemmtilegir hlutir. Já þvílík dásemdarvika.. Var að vinna mánudag, þriðjudag og miðvikudag. Svo var sextugsafmæli Dadda svila míns um kvöldið, og ég var svo forsjál að biðja um frí á fimmtudeginum. Því það voru góðar veitingar í boði. Svona alveg óvænt. Allavega vissi ég ekkert um það. Sem sagt, rautt, hvítt og öl. Og maturinn, maður minn. Allt heimatilbúið af þeim hjónum, Dadda og Lilju. Og ég er alveg búin að komast að því, að þau eru snillingar ættu bara að fara út í veisluþjónustu. Svo var sungið af list og sungið meir. Mikið fjör og mikið gaman. Eins og reyndar alltaf þegar maður er með þessu fólki. þau eru öll svo jákvæð og hlý. Manni getur hreinlega ekki annað en liðið vel þegar maður er innan um þau. Svo bara þvo og þvo og pakka og pakka á fimmtudaginn og svo ekið sem leið lá til Svalbarðseyrar á föstudaginn. Og við vorum þrí-bíla. Við, Sússý og Gunnsa og svo Lonni, Lilja og Baldur Lonniar. Stoppað var í Brú til snæðings og þá uppgötvaðist það að Lonni og Baldur gleymdu sparifötunum, hangandi á skáphurðinni heima hjá sér.
Og samt voru þau búin að koma til mín um morguninn og fóru aftur heim til sín, því að þau gleymdu páskaegginu og bjórnum. Og fötin hengu beint á móti útidyrahurðinni. Svo nú voru góð ráð dýr, og Lonni hringi í Baldur Lilju sem ætlaði að koma á laugardeginum og bað hann að ná í fötin. Sem hann og gerði. En þau urðu nú samt að fara í gallabuxum í kirkjuna því Baldur var ekki kominn. En svo gátu þau skipt áður en veislan byrjaði.


Þegar við komum norður var tekið á móti oss með blómkálssúpu og brauði. Og Hlín mágkona stóð og hrærði í 100 lítra potti og hitaði 1000 brauð. Því von var á mörgum gestum. Hlýjar og notalega móttökur það. Svo var brunað í Sveinbjarnagerði þar sem boðin var gisting fyrir fermingargesti, ásamt morgunverði. Og þar áttum við gott kvöld. Fermingin var alveg meiriháttar og mjög persónuleg þar sem Gyrðir Örn frændi minn fermdist einn. Ekki var veislan síðri. Dásemdar matur og hnallþórur í eftirmat og kaffi. Veislan var fín og stóð í eina 5 klukkutíma. Mikið um skemmtiatriði og ræður. Og the raisin in the end of the dog. Hundur í vanskilum. Jísös. þeir eru algjört æði. Við gjörsamlega grenjuðum úr hlátri.


Litli kúturinn minn var víst búinn að lofa afanum sínum að spila eitt lag á blokkflautuna í veislunni. Og ekki vantaði að hann æfði sig á leiðinni norður. En svo þegar í veisluna var komið og hann sá allt þetta fólk fékk minn maður skyndilega í magann. Kom til mín og sagðist vera að drepast í maganum og ég get ábyggilega ekki spilað á flautuna. Og þá vissi ég alveg hvað var í gangi. Kvíði... Svo ég talaði við pabba og bað hann um að sleppa honum, sem var að sjálfsögðu ekkert mál. Svo ég tilkynnti stubbnum að hann þyrfti ekki að spila og þá læknaðist magaveikin ótrúlega hratt. Allavega borðaði hann á við 2 fullorðna. Enda mikill matmaður, og veit ekki hvað matvendni er. Fermingarbarnið sagði nokkur orð við gestina og þá fór minn maður að hafa áhyggjur af því að hann þyrfti að tala í sinni fermingu, sem by the way er eftir 4 ár. Ekki ráð nema í tíma sé tekið.. En sem sagt góð helgi í allastaði. Frábært að hitta allt þetta fólk, hefði samt viljað hafa meiri tíma með brósanum mínum og fjölskydunni hanns.. En það verður að bíða betri tíma.
Svo er vinna á morgun, kvöldvakt og vinnuhelgi framundan. arrrrrrggggg. Jájá, ég veit, ég veit. Vera þakklát fyrir að hafa vinnu. Þoli samt ekki þessar vinnuhelgar. So bí it..
Nenni ekki meir.
Knús í krús.................

þriðjudagur, apríl 06, 2004

Ææ. Nú er ég sorgmædd. Var bent á síðu móður sem eignaðist fyrirbura í febrúar og er búin að lesa hana. Þvílík sorg og barátta. Sendi henni mínar dýpstu samúðarkveðjur í þessari erfiðu barátt. Farið endilega inn á síðuna hennar og kommentið hjá henni. Sendum henni styrk. Litli drengurinn hennar berst fyrir lífi sínu, og hún skrifar svo einlægt að það er þyngra en tárum tekur. Ég er algjörlega búin að grenja úr mér augun og þakka fyrir börnin mín þrú. Þau eru öll yndisleg.
Þið komist hér inn á síðuna. KRISTÓFER

Knús í krús........

mánudagur, apríl 05, 2004

.
AAAAAAAAAAAaahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh.
Helgin liðin og alveg hreint dásamleg slökun og yndislegur félagsskapur. Þessi dásamlega helgi stóðst undir öllum mínum villtustu vonum. Lögðum af stað klukkan þrú og Hrönn deildi bjór á leiðinni, en Sússý varð að bíða með það þar sem hún keyrði. Pizza í Hveragerði. Hvítu kastali og hún smakkaðist jafvel og síðast. Svo áfram upp í bústað. Reyndar tók húsið ekki vel á móti okkur. Þegar við opnuðum hurðina gaus á mót okkur þessi líka ógeðslega lykt. Okkur datt hreinlega í hug rotnandi lík. En sökudólgurinn sat í ruslaskápnum, því þar beið okkar troðfullur ruslapoki frá síðasta fólki, og samkvæmt gestabók hússins hefur enginn verið þar síðan 5 mars. Við máttum gjörasvovel að opna alla glugga og dyr og lofta út í klukkutíma eða svo. Og brrrrrrrrr, það var sko orðið kalt í húsinu þá. Og ekki nóg með það heldur höfðu þau líka skrúfað fyrir vatnsinntakið í húsið svo það var hvergi vatn. Ekki einu sinni í klóinu. En allt bjargaðist þetta og létum við þetta ekki skemma ferðina fyrir okkur. Mikið legið í pottinum og borðaður mikill og góður matur. Og hlegið maður minn. Við vorum með verki. Svo þetta verðu pottþétt endurtekið.
Svo bara vinna í dag. Og ég er búin að vera gjörsamlega uppgefin eftir að ég kom heim úr vinnunni. Svo hér krota ég klukkan níu, því ég skal snemma í rúm.
Survivor er að byrja svo nú er ég hætt, meira annað kvöld.
Knús í krús.........................................

föstudagur, apríl 02, 2004

Mér er orðið ljóst að ef ég reyni ekkert nýtt, læri ég ekkert nýtt..............................

.
Já elskurnar mínar þetta hef ég nú alltaf vitað og verið að reyna að segja ykkur svona gegnum árin. híhíhí...........
Neiiiiiiiiiii, bara jók.....................................................................................................................................................
En nú er biðtíminn á enda og lagt skal upp í ferð á morgun. Sússý frænka hringdi í mig í vinnuna í kvöld, bara svona að tékka hvort ekki væri allt á áætlun. Svo það eru fleiri spenntir en ég. Fór í dag og náði í lykilinn, og skammaðist til að skila lyklinum síðan í fyrra.
Einhverra hluta vegna týndist hann í veskinu mínu og fannst ekki fyrr en núna um jólin þegar ég fékk nýtt veski í jólagjöf frá spúsanum mínum. hmhm... Og svo bara gleydist alltaf að fara með hann. En konan var voða glöð að fá hann þótt seint væri..

Nú eru hjónin alvarlega að spá í að fá sér nýja tölvu til heimilisinns. Allt fullt af allkonar gylliboðum út um allann bæ.
Svo nú er að hrökkva eða stökkva. Og mér líst miklu betur á að stökkva. Og henda sér í leiðinni á ADAL. Já kæru vinir þið heyrðuð rétt. Bara með svona gamaldags handvirka innhringingu... Svo nú er um að gera að tæknivæðast. Við erum meira segja svo rík að eiga skanna, sem hefur aldrei verið tengdur við þetta skrapatól, situr bara hér við hlið mér og rykfellur. Lilja og Baldur voru svo hugguleg og komu hér færandi hendi í fyrrasumar með þennann fína skanna. Mér finnst nú alveg kominn tími til að vígja hann. Og svo prenntarinn. Hann er nú saga út af fyrir sig. Hann urgar og surgar eins og gamall traktor, og svo er hann svo fínn með sig að það þýðir sko ekki að setja bunka af blöðum í hann. Nei góða mín þú skalt mata mig á hverju blaði fyrir sig. ARRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRGGGGGGGGGG Veit sko ekki hvað hann heldur að hann sé.
Já góði minn. Bíddu bara þangað til ég er búinn að fá nýjann.

Jybbí. Nú er hún Harpa komin í bloggmenninguna. Það er alltaf gaman þegar nýjir bloggarar bætast í hópinn. Meira slúður að lesa.. Velkomin elskan....

Svo var ég búin að sjá framm á það að ég yrði að þvo og þurrka til 6 í fyrramálið en nei. Haldiði ekki að bóndinn sé bara búinn að þvo næstum allt þegar ég kem heim úr vinnunni. Svo ég þarf bara að þvo eina vél og nú er hún í þurrkaranum.
Aldeilis sem það er dekrað við mann.

Svo er ég búin að fá saltið úr Dauðahafinu sem ég pantaði til að setja í heitapottinn um helgina. Pælið í því. Salt úr Dauðahafinu með lavender ilmi. Já allt er nú til. Keypti það á Miranda´s kynningunni um daginn.

Jæja nú nenni ég ekki meir og meir fáið þið ekki fyrr en í fyrsta lagi á sunnudagskvöldið. Hafið það sem allra náðugast þangað til.
Knús í krús................

fimmtudagur, apríl 01, 2004

Mér er orðið ljóst að börn verða að fá að vera börn.............................................38 ára

.
Well,well.well. Einn enn dagur að kveldi kominn og einum degi styttra í saumaklubbssumarbústaðarferðalagið.................
Var að koma af kvöldvakt. Gjörsamlega brjálað að gera. Og svo varð TúrsTæn næstum því fyrir slysi. Hann var heppinn gæinn að ekki fór verr. Þannig var að hann fór niður eftir að ljósaskiltinu til að breyta verðinu þar á eldsneytinu sem by the way hækkaði nú á miðnætti. En hann hafði aldrei gert þetta áður og vissi ekkert hvað snéri upp og niður. En allavega hann tók með sér skrúfjárn til að reyna að opna dæmið þar sem verðinu er breytt og vildi þá ekki betur til en svo að skrúfjárnið rennur til og stingst upp í NEFIÐ á honum, kemur hann svo arkandi inn allur í blóði og huggulegheitum. En aldeilis sem hann var heppinn að fá ekki helv.... járni í augun.
En hann var voða duglegur þessi elska og fór aftur og tókst að ljúka verkinu.

Nú þetta með vinnuna. Held að ég taki hana ekki þó svo að mér verði boðin hún. Búin að reikna þetta fram og til baka og til að ég hafi einhver laun að ráði, eða að minnsta kosti svolítið hærra en ég hef í dag, þá þyrfi ég að vinna 12 tíma á dag 7 daga vikunnar. Neibb. Held ekki. Svo Diddan mín. No worrys. Ég mæti.....
Og svo hef ég ákveðið að fresta aðgerðar tíma fram á haustið. Nenni hreinlega ekki að eyða öllu sumrinu í endurhæfingu.
Betra að eiga við þetta í haust.

Jæja annars er eitthvað andleysi í gangi. Held ég drífi mig bara í bælið.
Knús í krús.......................

miðvikudagur, mars 31, 2004

Mér er orðið ljóst að allt virðist hljóma rómantískt á erlendum tungumálum, sama hvað sagt er .....................27 ára

.
Jæja, þá erum við eins og fleiri búin að ýta á senda og laus við skattinn þetta árið. Á síðustu stundu eins og alltaf. Það er alveg sama hversu ákveðin ég er á hverju ári að drífa í þessu um leið og hægt er, nei alltaf skal það vera á tólftu stundu.
En nú er þetta búið og gert. Gerði fyrir Liljuna mína líka. Sennilegast í síðasta sinn. Ætli þau skötuhjúin verði ekki búin að skrá sig í sambúð þegar þetta á sér stað að ári.
En ég er annsi hrædd um að tölvan fari þessa leið ef ég verð ekki búin að fá mér nýja. Maðurinn minn var gjörsamlega að tapa sér hér í dag, og varð að byrja á því að dowloada einhverju forriti svo við gætum gert þetta á netinu og það tók endalausann tíma, að eilífu amen. Og svo getur mar fengið sér blund á milli þess sem þessari elsku tekst að opna næsta og næsta glugga. Oh my god. Arg. Ég þoli ekki þessa druslu.
Noafensbutyouareadrusl..................

Svo er bara allt að gerast allt í einu og ég sem hélt að ekkert mundi gerast. Þessi þarna vinna sem ég sagði frá um daginn að ég hefði sótt um og var algjörlega búin að gefa upp á bátinn, hringdi í mig í dag og boðaði mig í viðtal. Mín fór og leist þokkalega á. Þarf samt aðeins að láta reikna þetta dæmi fyrir mig og sendi að sjálfsögðu fjármálasnillanum bróðir mínum EMIL þess efnis. Nú og svo ákveðin aðgerð sem ég hef verið að hugsa um og ekkert gengið í þeim málum. Jú núna allt í einu er komin dagsettnig á hana. 25 mai. Verst að þá missi ég af þessu krúttlega ættarmóti sem mér hefur orðið tíðrætt um hér á bloggsíðum dauðanns.... En ef ég fæ, og tek ákvörðun um að skipta um vinnu verður víst lítið um aðgerðir. Það verður þá bara að bíða betri tíma....


Bakið er enn að koma til. Hélt samt að ég væri orðin betri en ég er. Komst að því á kóræfingu áðan, að um leið og ég fer að standa eitthvað að ráði þá fer það í klessu. Það verður bara að hafa það. Vinna á morgun og hinn og svo
upp í sveit, upp í sveit, í stóra heita pottinn upp í sveit.....Saumaklúbbssumarbústaðarferðalagið.........................
Þetta er nú ekki hægt. Fólk gæti farið að halda að ég væri með heita potta á heilanum. En það er alltílæ..... Ég er það......

Sjómannskona fór í IKEA og keypti sér fataskáp í svefnherbergið, stuttu eftir að maður hennar fór á sjóinn. Skápurinn var ósamsettur og átti að vera auðveldur í uppsetningu. Hún fór með hann heim og byrjaði að púsla honum saman um morguninn. Því var lokið um hádegið og var konan nokkuð stolt af árangrinum.

Þegar hún er að virða fyrir sér skápinn, dettur hann allt í einu í sundur. Þetta þykir konunni skrýtið og setur skápinn aftur saman. Þegar hún er búin að því keyrir strætó framhjá og skápurinn hrynur enn. Nú er henni allri lokið, svo hún bara fer í IKEA og kvartar, en þeir höfðu aldrei heyrt annað eins og ákveða að senda mann morguninn eftir, til þess að sjá þetta.

IKEA-maðurinnann kemur og setur saman skápinn, þau bíða eftir strætó og þegar hann keyrir framhjá, hrynur skápurinn. Maðurinn er mjög hissa á þessu og setur skápinn saman aftur og segir við konuna að hann verði að fara inn í skápinn og sjá hvað væri að gerast, fer svo inn í skápinn og bíður.

Þá kemur eiginmaðurinn óvænt heim og fer inn í svefnherbergið til konu sinnar, sem starir á skápinn.

Hvað, ertu búin að kaupa skáp? segir eiginmaðurinn og opnar hann. Honum bregður, þegar hann sér manninn í skápnum og spyr hvern andskotan hann sé að gera þarna?

Þú trúir því aldrei, sagði IKEA-maðurinn, en ég er að bíða eftir strætó!


Mátti til með að skella þessum inn.
Ekki meir að sinni
Knús í krús................

mánudagur, mars 29, 2004

Mér er orðið ljóst að ef maður talar of lengi við stelpur í símann fara foreldrar manns að halda eitthvað..........................11 ára

.
Sjúkk og hjúkk. Þá er þessi erfiði dagur loks á enda. Fermingarveislurnar að baki, svo nú tekur maður pásu í matarinnibyrðingum. Nú þarf þessi skrokkur minn á hvíld að halda. Boðið var upp á mat í báðum veislunum, sú fyrri byrjaði klukkan eitt og sú seinni klukkan fimm. Oh my god, I´m so sad I could spring..........................


Annars er það af baki mínu að frétta að ég held að það sé að skríða saman. Hef náttúrulega ekki gert nokkurn skapaðnn hlut annað en að liggja og liggja og liggja. Og meðan ég lá og lá og lá þá hlustaði ég á gamlar kóræfingar ásamt þessum nýju. Ætti að vera búin að ná Aquarius nokkuð vel núna. Örgglega búin að hlusta á það 2o sinnum. Og svo kom mér bara á óvart hvað það er gaman að hlusta á gamlar æfingar. Ekki það að ég eigi neitt voða mikið af þessu. Allavega ekki eins og Sigrún sem er í minni rödd. Hún á hverja einustu æfingu á spólu síðan hún byrjaði í kórnum. Allt merkt og dagsett. Jís, mar. Þetta hljóta að vera orðnar annsi margar spólurnar sem hún á núna. Þvílíkt og slíkt.............

Jæja nú fer Sillan til Ameríku á þriðjudaginn með alla hersinguna sína. Svo varla verður mikið um blogg frá hennar hálfu næstu dagana. Ekki það að hún sé tröllríðandi fólki og gangandi með bloggi þessa og síðustu daga. Vona bara að hún taki sig á þegar hún kemur heim. Góða ferð dúllan mín og njóttu.
Svo er aldrei að vita nema páska-kanínan verði á ferli og þið getið hlaupið út um allar trissur að leita að páskaeggjum. Hmmmmm. Er það ekki svoleiðis í henni Ameríku.

Annars hef í litlu við þetta að bæta.
Knús í krús........................................

laugardagur, mars 27, 2004

Mér er orðið ljóst að sársauki vegna drauma sem ekki rættust er versti verkur sem til er.......................51 árs

Og mér er orðið ljóst að ég er nú ekki 100% sammála þessu. Hér er ég búin að vera að drepast í bakinu í dag. Mætti klukkan hálf átta í vinnu í morgun og fór heim klukkan hálf eitt. Veit bara ekki hver asskolli er að gerast þarna aftaní. Búin að finna fyrir því að eitthvað sé að gerast með brjóstbakið á mér núna í nokkrar vikur, fæ obboslega verk ef ég þarf að standa við einhver verk. Svo fór ég á Miranda´s kynningu í gærkvöldi til Guðnýjar og fékk smá bak og axlarnudd hjá kynninum. Og það skrítna var, að hún vissi nákvæmlega hvar mér var mest illt. Aftan á hálsi. (enda hef ég oft sagt að ég vissi hvernig fólki liði sem hefði lennt í aftanákeyrslu) og svo bennt hún á punkt í brjóstbakinu og sagði. " heyrðu væna mín, hér er eitthvað að gerast. þú ert alveg föst hér.). Svo bauðst hún til að hnykkja mig en gungan ég sagði nei takk. En eitthvað hefur hún hreyft við þessu dóti, því ég er algjörlega að drepast. Best er að ganga um gólf eða liggja marflöt í sófanum. En hvað um það, ég skreiddist heim úr vinnunni og lagði mig. Vaknaði hin hressasta og dreif mig í sturtu, hringdi í vinnuna og sagðist mæta í fyrramáli. En svo leið tímin og mín versnaði og versnaði. Hringdi í vinnuna og sagðist ekki koma. Sá fram á það að það myndi ekki ganga. Svo nú er klukkan orðin að verða fjögur og ég labba um gólf. Ákvað nú samt að tylla mér og krota hér eitthvað skemmtilegt. hehe. Er ekki gaman að lesa um bakverki annarra......

Annars má ég til með að tjá mig aðeins um eina auglýsingu sem sýnd er nú í sjónvarpinu. Get bara alls ekki skilið hvað þessir búatilauglýsingarpepole er að spá stundum. Auglýsingin er um "Airwik" lyktareyðir á baðherbergi. Hmmmmmmm.
Konan segi. "Áður fyrr eyddi ég sem minnstum tíma á baðherberginu, en eftir að ég kynntist Airwik er allt breytt. Nú líður mér best þar" End og cote. Og svo er hún sýnd í mynd, þar sem hún situr og les í bók og drekkur kaffi inni á klóinu.
Með þetta fína borð og þar stendur kaffikannan og mjólkin í kaffið. Er ekki allt í lagi. Kannski mar ætti að bjóða gestum og gangadi inn á kló. Hafa Airwik-ið tilbúið og svo sitja allir ofsa happy og þamba kaffi og borða kleinur með. Inni á klói.
Ég er bara alveg hætt að skilja tilganginn með svona auglýsingum
Allir saman á klóið. Mottóið í dag. Jeyyyyy.

En só vott. Adda vinkona og óþverri aldarinnar átti afmæli í dag. Fyllti heil 50 ár. til hamingju með daginn elsku Adda mín.. Voðalega ertu orðin gömul, komin á sextugsaldurinn. hehehe..........

Jæja dúllurnar mínar. Nú er setutímabil mitt á enda runnið. Verð að standa upp og hreyfa mig eða leggjast í sófann.
Knús í krús..................... O sole mio....................

fimmtudagur, mars 25, 2004

Mér er orðið ljóst að börn hafa meiri þörf fyrir hlýju en hluti.......................43 ára.

Og þar sem þessi "mér er orðið ljóst" persóna er jafngömul mér, þá er ég bara hjartanlega sammála henni. Nei í alvöru talað. Er ekki komin tími til að foreldrar margir hverjir fatti það að það er ekki nóg að kaupa endalaust dót og tölvuleiki fyrir börnin sín, til að friða eigin samvisku og geta þá stundað allar sínar tómstundir og jamm. Það þarf að tala við þessi kríli og verja smá tíma með þeim. Já og líttu nú aðeins í eigin barm Gunnsa mín. Ég geri mér alveg grein fyrir því að ég er ekki manna best í þessum málum, nema hvað að ég kaupi ekki allt og allt. Hmhm.... Því eins og kaninn segir "spend some qualiti time with your kids". Sorry veit ekki hvort þetta "qualiti" er rétt skrifað eður ei. Skiptir ekki öllu máli. Datt þetta svona í hug vegna þess að ég var hjá Olgu og við vorum akkúrat að tala um þetta. Og svo þegar ég opna "mér er orðið ljóst" bókina þá dett ég inn á þessa grein. Ég nebblega vel ekki sjálf heldur tek þetta svona random. Skrítið.

Ekki það að ég ætlað bara ekkert að heimsækja Olgu í kvöld. Heyrði nebblega í Sillu og boðaði mig í kaffi og bókarskilunarheimsókn. Þessar sem ég er búin að vera með síðan strax eftir áramót. Og hún var sko ekki að fara að gera neitt í kvöld. En ég er varla stigin inn úr dyrunum þegar síminn hringir og spurð hvort hún ætlaði ekki að koma í saumó. Og þannig fór um sjóferð þá. Mér var hennt öfugri út, en þó ekki fyrr en búið var að fara með mig í kjallarann að skoða litlu sætu kettlingana. Jísös hvað þeir voru sætir. Gæti bara étið þá... Verst hvað þeir stækka fljótt. Vildi óska að þeir væru alltaf svona kannski 3ja mánaða. Það er ferlega krúttleg stærð á þeim. En ekki er það svo gott. Hvað um það, við gerum bara aðra tilraun á látlausu kaffi þambi og spjalli þegar hún kemur heim frá Ameríku.

Adda kom hér við í dag og að sjálfsögðu voru teknir tveir óþverrar. Leikar luku með jafntefli. Mikið gott. Svo kom Örn heim úr skólanum og Anton með honum að venju og voru þeir nú heldur betur búralegir. Þeir voru sko að fara að spila félagsvist með tveim stelpum úr bekknum. Þeim Natalíu og Gunnhildi. Og spurðu hvort það væri ekki lagi að þær kæmu hingað. Ég hélt það nú. Svo segi ég við drenginn. En ætlarðu ekki að taka aðeins til í herberginu þínu svona fyrst þú ert búin að bjóða tveim dömum heim. Og það var eins og við manninn mælt, inn ruku báðir stubbarnir og tóku til á mettíma.
Svo áttu þeir einhvern aur og þá var rokið út í sjoppu að kaupa bland í poka, fernt af öllu og einn snakkpoki. Svo rauk hann til og vaskaði upp einhver ákveðin glös og var búinn að leggja á sófaborðið þegar skvísurna mættu. Og svo voru spilaðir nokkrir hringir. Mikið fjör og mikið gaman. En það er alveg hreint ótrúlegt að sjá hvað hegðun drengja breytist þegar dömur eru komnar í hús. Hlaupið og rennt sér á hnjánum eftir stofugólfinu og alls konar stórkallalæti. Svo þurfti líka að kveikja á útvarpinu og hann spurði nú reyndar hvort þau vildu hlusta á Bítlana(minn maður) og Anton var mjög æstur í það þangað til að stelpurnar fussuðu og sveiuðu. Vildu sko ekki hlusta á þá. Nei þá var Anton sko bara að djóka. hehe... En svo var minn maður svo mikill kavaler að hann leyfði stúlkunum að velja útvarpsstöðina sem hlusta skildi á. Jí hvað það er gaman að fylgjast með þessum krílum. Love is in the air....
Kannski þeir fari út og merkji sér tré. það er bara verst að þeir eru allri skotnir í sömu stelpunni. Henni Gunnhildi. Enda heitir hún líka alveg einstaklega fallegu nafni og alveg jafn sæt og krúttleg og önnur Gunnhildur sem ég þekki. hehehe.....

Jæja nú fer Liljan mín í fyrramálið að láta rífa úr sér tvo jaxla. Þótt fyrr hefði verið. Hann ætlaði nú að láta hana bíða með það þar til eftir fæðingu. En það er bara ekki að ganga. Hún er búin að vera með stöðuga tannpínu í nokkrar vikur og svo á hún 4 mánuði eftir af meðgöngunni. Er annsi hrædd um að hún yrði komin inn við sundin blá ef hún þyrfti að bíða eftir því.


En, enn og aftur er kominn þessi ógurlegi bóltími. Verð að fara að lúlla svo ég vakni með Erni í fyrramálið og komi honum í skólann.
Knús í krús............

miðvikudagur, mars 24, 2004

Mér er orðið ljóst að tertur sem ég set í mig í dag setjast á mig á morgun............................39 ára.

Já, það er víst hverju orði sannara. Og ég er víst búin að borða ansi margar terturna um ævina. Var að tékka á þessu áðan, og sá þá að rétt fyrir ofan nafla vinstra megin er væn sneið af Draumtertunni hennar Guggu. Hægra megin sá ég nokkrar Jarðaberjatertusneiðar. Út á hlið voru nokkrar vel fylltar brauðtertur og niður á læri láku svo nokkrir heitir réttir. En hvernig skildi annars standa á því, að meðan ég má varla líta í pottana þá geta sumar sem ég þekki raðað endalaust í sig. Og ekki get ég séð að þær hreyfi sig nokkuð meira en ég. Bara svona smá hugleiðingar. En nú er samt komin tími til að fara að nota þetta blessaða gjafakort í Hreyfingu sem ég var svona líka heppin að vinna.


Annars sit ég hér með headfone í eyrunum og er að hlusta á æfinguna í kvöld. Og ég held að nú sé ég endanlega búin að tapa mér. Nú setti ég á rec, voða dugleg. En hvað haldiði, nú setti ég að pause þegar ég ætlaði að taka upp. Og tók upp pásuna. Það er nú ekki í lagi með mig. En svo fórum við nokkrar eftir æfingu inn í litla sal og æfðum Aqarius og þá tóks mér að taka upp á réttum stöðum. Held hreinlega að ég biðji Bryndísi um að sjá um tækið fyrir mig framvegis. Mér er ekki treystandi lengur. I´m loosing it.......

Og svo er ég rosa happy í dag. Eða varð það eftir klukkan 14.45. Eins og ykkur lesendum mínum er kunnugt um fór ég í krabbatékkið um daginn. Fékk svo bréf í síðustu viku um að allt væri í keyi dowstairs. Jibbýkóla.... En svo fékk ég upphringingu klukkan 10 í gærmorgun og var vinsamlegast beiðin um að koma aftur í brjóstamyndatöku í dag, þar sem læknar hefðu fundið eitthvað sem þeir vildu mynda betur og skoða. Og búmm. Maginn í klessu. Því eins og sjúkrasaga þessar fjölskyldu hefur verið hlaut ég náttúrulega að vera komin með bullandi brjóstakrabba. Svo minni búið að vera flökurt í sólarhring og ekki getað á heilli mér tekið. Svo mætti ég í dag, og thank you God. Þetta eru bara einhverja vatnsblöðrur sem eru algjörlega saklausar. Hjúkk. I feel good, dúdúdúdúdúdú. the way that I should, dúdúdúdú........
Jæja nóg um þetta. Mátti bara til með að deila þessu með ykkur.


Nú og þar sem ég hef kvartað sárann undan því að vera ekki boðið á litla sæta ættarmótið, að þá verð ég líka að segja frá því að Diddan mín er búin að skamma drenginn og ég hefi móttekið bréf þess efnis að mótið verði haldið og hvar.
Svo að ég er semsagt enn í þessar litlu krúttlegu ætt.

Svo er víst nóg að gera hjá mér næstu helgar. Vinnuhelgi núna næstu helgi. Verð samt að taka einn sumarfrísdag á sunnudaginn. Þarf að mæta í hvorki fleiri né færri fermingarveislur en tvær. Ágæt afsökun til að taka sér frí. hehe...
Helgin þar á eftir brunum við saumaklúbbssystur í sumarbústað með viðkomu í Hördígardí og fáum okku pizzu á 67. Hvíta kastala pizzuna. Aldrei fengið betri pizzu en þar.
Og svo páskahelgina verður brunað norður á Svalbarðseyri í fermingarveislu Gyrðirs Arnar. Svo nú ætti manni sko ekki að leiðast. Nóg að gera. Það verður voða gaman að fara norður, því þá hitti ég næstum því alla mina ættingja nær og fjær. Svona smá þjófstart á ættarmótið sem verðu fyrstu helgina í júní. Mikið fjör og mikið gaman.

Jæja eins og þið sjáið á tímasetningu þessa litla bloggs míns að þá er komin tími á ból.
Knús í krús..............

þriðjudagur, mars 23, 2004

Mér er orðið ljóst að enginn stendur sig nema hann standi við sitt...................................90 ára

Ekki verur mikið um skrif hér í kvöld, en ætla að láta detta hér inn smá sem mér var gefið í dag, af því að ég er mamma.

Það gerðist bara....

Börnin vöktust og klæddust,

Grauturinn eldaðist og átst

Það bjóst um rúmin og sópaðist

Þvotturinn þvoðist og hengdist upp

það gerðist við og stoppaðist í.

Saumaðist og prjónaðist,

Tertan bakaðist og borðaðist

Það vaskaðist upp og gekkst frá

Börnin hugguðust og hjúfruðust

Það breiddist yfir þau og kysstust Góða nótt.


Þegar þau vour spurð:

Hvað gerir mamma þín?

Urðu þau undirleit og svöruðu lágt:

Ekkert, hún er bara heima!!!!


Knús í krús......

mánudagur, mars 22, 2004

Mér er orðið ljóst að gullfiskar vilja ekki búðing..........................5 ára


Já, ekki hefði ég vilja vera gullfiskur í því búri sem fyllt var með búðing. Segi nú ekki meir.

Einhverjar skammir fékk ég víst fyrir þennann barlóm í mér í gær. Kvartaði undan vinnunni. Málið er bara það að ég er orðin svoooooooooo þreytt á þessari vaktavinnu að það hálfa væri nóg. Jú,jú, auðvitað nenni ég alveg að vinna, en langar þessi lifandis býsn að losna úr þessu vaktarugli. Og svo er vinnan alls ekki leiðinleg. En það er sama hvað ég sæki um margar vinnur mar fær alltaf nei,nei,og aftur nei. En Diddan mín, ég er samt voða glöð að hafa vinnu. Sjáðu bara..


Og svo þetta með hreyfinguna. ÉG ER BÚIN AÐ KAUPA SKÓ Í DÆMIÐ. það er byrjunin. Er það ekki annars. Meira segja hvíta X18 skó.......

Annars var ég að prufa að setja upp blogg síðu á Fólk..is og útkoman er sú að mér finnst betra dæmið hér á blogger.com Á folk.is getur maður reyndar valið um allskonar bakgrunn og bendla. En nibb. Mér þykir þetta þægilegra. Þarf bara að læra aðeins betur á þetta. Því ég helda að þetta dæmi bjóði í raun upp á fleiri möguleika. Þið getið ef þið viljið kíkt á síðuna mína hér Gunnsan Og hvað finnst ykkur svo.

Svo þarf ég víst að druslast suður í Hafnarfjörð á morgun í 66 gráðurnar. Sækja vinnuföt. Arg. þoli ekki þessar brækur sem okkur er sett að vera í. Svo hafa þær þann skemmtilega eigileika að þær halda að þær séu ryksugur í dulbúningi. Einhver ætti að segja þeim það rétta í málinu. Að þær séu til í þeim tilgangi að fela misstóra rassa og læri. hehe.... Flíspeysurnar eru mjög góðar en óttalega ljósar og skítsælar. Smartar samt. Og svo eigum við núna að vera í hvítum bolum. Alltílæ fyrir þá sem eru frekar í minni kanntinum. Það eru tildæmis ekki til nógu stórir á mig. En ég verð samt að vera þeim. En nei. Ég verð þá bara heima. Kemur ekki til mála að mæta í bol sem er svo þröngur að mér líður eins og illa vaxinni rúllupylsu.
Þetta eru nú meiri fíflin sem vinna við "teikniborðið". Þessir hvítu fínu bolir eru svartir efitr hálfa vaktina.Hvernig þeim datt þetta í hug er mér algjör ráðgáta.


Þeir geta sko bara átt sig. Og hana nú.

En hafiði heyrt um manninn sem át heilt glas af Viagra.
Honum er haldið sofandi í mjaltavél. hehehehehehehe.

Diddan sendi mér þennann. Asskoti góður.
En nú nenni ég ekki meir.
Knús í krús..........................